ลางานแค่ 4 วัน โดนหักเงิน แต่บริษัทกลับสูญเงินไป 10 ล้าน

ลางานแค่ 4 วัน โดนหักเงิน แต่บริษัทกลับสูญเงินไป 10 ล้าน

ที่บริษัทใหญ่แห่งหนึ่ง ค่อนข้างจะมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จัก และมีพนักงานรุ่นบุกเบิก ชื่อ จาง เทียนชี เขาคนนี้เข้ามาทำงานตั้งแต่เริ่มก่อตั้งบริษัท มีอายุการทำงานมากกว่า 20 ปี จึงทำให้เขานั้นรู้รายละเอียดต่างๆของการทำงานเป็นอย่างดี ด้วยประสบการณ์ที่สูง เข้าใจงาน รู้วิธีแก้ปัญหาแทบทุกอย่างในฝ่ายผลิตของบริษัท เรียกว่าหาตัวจับยาก เป็นคนที่สำคัญกับบริษัทเป็นอย่างมาก และเถ้าแก่ก็รู้เรื่องนี้ดี

แต่ลักษณะนิสัยเขา จะเป็นคนที่ซื่อๆ ขยันทำงานตรงไปตรงมา ตลอดระยะเวลาการทำงานของเขา เขาเป็นคนที่ทุ่มเทให้กับบริษัทมาก มีความรับผิดชอบ อดทนต่องาน และไม่ค่อยลางานเลย

งานของเขาคือการดูแลฝ่ายผลิต ซึ่งเขาเป็นหัวหน้างานในฝ่ายงานผลิต สอนงานพนักงานมาหลายรุ่น เรียกได้ว่าเป็นกำลังหลักของฝ่ายผลิตเลยก็ว่าได้ เพราะพนักงานของฝ่ายผลิตทั้งหมด ถูกฝึกมาจาก จาง ทั้งหมด

แต่ด้วยเพราะนิสัยที่ไม่ทะเยอทะยาน และพอใจในสิ่งที่เป็น ทำให้เขาที่ทำงานมาแสนนานเป็นได้แค่หัวหน้างาน ในขณะที่ลูกน้องของเขาที่ฝึกมาเองกับมือถึง 3 คน ได้เลื่อนขั้นไปเป็นถึงตำแหน่งรองผู้อำนวยการแต่ละฝ่าย

ต่อมาแม่ของจาง ได้ล้มป่วยอย่างหนักต้องเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาล ทำให้จางเป็นกังวลและห่วงแม่มาก จึงขอเถ้าแก่ลางาน 3 วัน เพื่อที่จะกลับไปดูแลแม่ของเขา และเมื่อแม่อาการดีขึ้นก็จะรีบกลับมาทำงานต่อทันที

แต่เถ้าแก่กลับตอบไปว่า… “อาทิตย์หน้านี้ จะมีลูกค้ารายใหญ่มาดูโรงงานและการผลิต เขาต้องการสั่งออเดอร์ล็อตใหญ่ ผมอยากให้คุณเป็นคนดูแลคุมงาน และต้อนรับลูกค้า เพราะคุณเชี่ยวชาญในด้านนี้ และทำได้ดีที่สุดแล้ว”

จาง จึงตอบไปว่า “เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงครับ ผมมีรุ่นน้องที่ผมฝึกมาอย่างดี อาลี กับ อาหลิน สามารถทำงานทุกอย่างแทนผมได้เป็นอย่างดีแน่นอนครับ แม่ผมอายุมากแล้ว ผมไม่ค่อยได้มีเวลากลับไปเยี่ยมท่านเลย อีกอย่างปีนี้ผมก็ยังไม่ได้ใช้วันลาเลย ผมขอลาไปเยี่ยมดูแลท่านเถอะครับ” เมื่อจางพูดจบ เถ้าแก่จึงต้องตอบตกลงให้ลางานไปอย่างจำใจ

เมื่อจางกลับมาถึงบ้าน มองเห็นแม่ที่นอนอยู่บนเตียง อาการแม่ของเขาแย่มาก ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้เลย เขาจึงรู้สึกเสียใจที่ผ่านมา เขาทุ่มเทให้กับงานมากเกินไป จนลืมแบ่งเวลามาเยี่ยมแม่ของเขา และในตอนที่เขาลามาเยี่ยมแม่ เถ้าแก่ได้โทรมาหาเขาถึง 4 ครั้ง แต่ทุกครั้งที่โทรมาจะถามแต่เพียงว่า จะกลับมาเมื่อไหร่ ให้รีบกลับมานะ มาได้เร็วเท่าไหร่ยิ่งดี แต่กลับไม่เคยถามถึงอาการแม่ของเขาบ้างเลย

ทำให้จางได้แต่คิดน้อยใจในตัวเถ้าแก่ ที่เห็นความสำคัญของเขาในเรื่องงานอย่างเดียว ไม่นึกถึงความรู้สึกเขาบ้างเลย และอาการแม่เขาก็ทรุดลงไปอีก ทำให้เขากลับมาทำงานช้าไปอีก 1 วัน ลูกค้าที่นัดไว้ว่าจะมาดูงานก็มาเยี่ยมดูโรงงานในวันนั้น ซึ่งอาจางกลับมาถึง ลูกค้าก็มาถึงหน้างานก่อนแล้ว

เถ้าแก่ให้รุ่นน้องของจางทั้ง 2 คน เป็นคนต้อนรับลูกค้า และเมื่อเถ้าแก่เห็นจางกำลังเข้างานมาด้วยความเร่งรีบ เถ้าแก่กลับไม่สนใจเขาเลย และรุ่นน้องทั้ง 2 คน จึงได้เป็นคนแนะนำงานให้กับลูกค้า ซึ่งก็ทำได้อย่างคล่องแคล่ว และลูกค้าก็ได้ถามขึ้นมาว่า “ผมอยากจะได้เทคโนโลยีตัวนี้ โดยที่ลดต้นทุนลงอีก 2% จะทำให้ผมได้ไหม” รุ่นน้องทั้ง 2 คน มองหน้ากันสักแป๊บ แล้วก็ตอบตกลงลูกค้าว่าทำได้แน่นอน

เถ้าแก่รีบเสริมขึ้นมา “ได้แน่นอนครับ ช่างเทคนิคของเราเป็นช่างฝีมือที่เก่งและชำนาญการเป็นอย่างมาก รับรองว่าคุณจะได้งานที่มีคุณภาพในราคาที่ย่อมเยาว์ หาที่ไหนไม่ได้แน่นอนครับ”

เมื่อจางที่ยืนฟังอยู่ข้างหลังได้ยินแบบนั้น จึงรีบค้านขึ้นมาทันที “ไม่ได้นะครับ ถ้าฝืนทำแบบนั้น จะทำให้กระบวนการผลิตเกิดความเสียหายได้ ถึงขั้นผลิตภัณฑ์บกพร่อง และไม่สามารถนำไปขายต่อได้เลยนะครับ”

เถ้าแก่จึงรีบดันจางออกไปจากวงสนทนา และพูดกับจางว่า “คุณจาง คุณน่ะ ไม่เข้าใจงานเทคนิค ไม่ต้องเข้ามายุ่ง” เมื่อจางโดนไล่และตะหวาดใส่ต่อหน้าคนมากมาย จึงทำให้เขาหน้าแดงและรู้สึกอับอายเป็นอย่างมาก

และเมื่อลูกค้ากลับไป เถ้าแก่ก็เรียกจางเข้าพบทันที จางพยายามอธิบายเหตุผลที่ไม่สามารถลดต้นทุนให้ลูกค้าได้ เพราะมันจะส่งผลเสียต่อลูกค้า เป็นการไม่ซื่อสัตย์ต่อลูกค้าและจะทำให้บริษัทเสียเครดิตอีกด้วย

แต่เถ้าแก่ก็ไม่ฟังเหตุผลของจางเลย เพราะเขาเห็นว่า รุ่นน้องทั้ง 2 คน สามารถทำงานได้ดีเทียบเท่ากับจาง เมื่อมีคนมาแทนที่แล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องง้อจางอีกต่อไป

เถ้าแก่พูดว่า “ในเมื่อคุณหักหน้าผมต่อหน้าลูกค้า ผมจะลงโทษคุณด้วยการหักเงินเดือนเดือนนี้ และให้โบบัสของปีนี้แค่ 50% เท่านั้น อีกอย่างผมว่า รุ่น้องของคุณมีความสามารถมากกว่าคุณนะ และผมคิดว่าเขาสามารถมาแทนคุณได้ไม่ยาก”

เมื่อได้ยินแบบนั้น จางก็รู้สึกผิดหวังกับคำพูดของเถ้าแก่ และเสียใจที่เขาทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อบริษัทนี้มาเกือบ 20 ปี แต่พอเขาหมดประโยชน์ เถ้าแก่กลับผลักไสไล่ส่งเขาแบบไม่มีเยื่อใย ทั้งๆที่เขาเคยคิดไว้ว่าจะอยู่ทำงานให้กับที่นี่จนเกษียณ แต่ตอนนี้เขาไม่ต้องการจะอยู่อีกแล้ว

เมื่อเลิกงาน จางจึงโทรไปหาลูกค้า และเล่าความจริงให้ฟังว่า “เถ้าแก่ผมรับปากว่าจะแก้ทางเทคนิคให้ลดต้นทุน 2% นั้นเป็นไปไม่ได้นะครับ มันจะทำให้ผลิตภัณฑ์ของคุณเสียหายได้”

ลูกค้าจึงได้นัดจางมาพบที่บริษัทของเขา แลได้ยื่นข้อเสนอไปว่า “ผมทราบดี เพราะผมก็อยู่กับวงการนี้มานาน คุณเองก็ดูจะเป็นคนเก่งมีความสามารถดีเลยแหละ ตอนนั้นผมแค่ต้องการจะทดสอบเทคโนโลยีของบริษัท และ ความซื่อสัตย์เท่านั้น ว่าบริษัทของคุณจะมีความจริงใจให้กับลูกค้ามากแค่ไหน และผมเข้าใจเหตุผลที่คุณอธิบายมา”

“ผมจึงอยากชวนให้คุณมาทำงานกับผมแทน ผมกำลังทำโรงงานของตัวเอง และต้องการคนที่มีความรู้ความสามารถ และซื่อสัตย์จริงใจแบบคุณมาร่วมงานด้วย แต่ผมไม่ได้ให้คุณมาเป็นแค่หัวหน้าแผนกหรอกนะ ผมจะให้คุณเป็นผู้จัดการดูแลโรงงานของผม ผมจะให้รายได้คุณมากกว่าที่เดิม 5 เท่า ให้คุณเตรียมตัวแบบเงียบๆ อยู่ทำงานให้ได้เงินโบนัสจากที่เก่าก่อนแล้วค่อยออกมา ส่วนเงินเดือนและเงินโบนัสที่คุณโดนหัก ผมจะเพิ่มให้เอง ไม่ต้องห่วง”

เมื่อถึงวันที่โบนัสสิ้นปีออก จางก็ยื่นใบลาออกทันที และเมื่อสินค้าล็อตแรกที่ลูกค้าเจ้าอื่นได้สั่งไว้ถูกผลิต รุ่นน้องทั้ง 2 ต่างคิดว่า พวกเขาทำผลงานได้อย่างดีเยี่ยม แต่กลับถูกลูกค้าตีกลับและไม่เซ็นต์รับของ เนื่องจากว่ามีข้อผิดพลาดในสินค้าแทบจะทั้งหมด และสินค้าล็อตนี้ก็ทำให้เถ้าแก่ต้องสูญเงินที่จะได้ถึง 10 ล้าน หายวับไปกับตา

เถ้าแก่จึงรีบโทรหาจางทันที เพื่อที่จะดึงตัวจางกลับมาทำงานให้เขา ด้วยการเสนอเงินค่าจ้างที่มากกว่าเดิมหลายเท่า แต่เขาก็ไม่ได้สนใจและพูดตัดบทไปดื้อๆ

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า…. “จ้างด้วยเงินก็ได้แค่งาน อยากให้อยู่ด้วยกันนานๆ ต้องจ้างด้วยใจ”

ไม่ว่าจะนายจ้าง หรือลูกจ้าง ทุกคนต่างอยู่ในสถานะที่พึ่งพาอาศัยกัน อย่าคิดแค่ว่าพวกเขาเป็นลูกน้องที่จ้างมาให้ทำตามคำสั่งเท่านั้น แต่พวกเขาคือชิ้นส่วนเล็กๆที่มารวมตัวกัน เพื่อสร้างความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ให้กับนายจ้างด้วยเช่นกัน เม็ดรากที่แข็งแรง จะทำให้องค์กรนั้นเติบโตไปได้ไกล แต่ถ้าเม็ดรากอ่อนแอ ก็ไม่สามารถที่จะขยายกิ่งก้านสาขาไปได้ไกล อยากให้เขาเคารพด้วยใจ เราก็ต้องเคารพเขาด้วยใจเช่นกัน แล้วพวกเขาจะตอบแทนคุณแบบที่คุณทำกับเขาเอง

Leave a Reply

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *