เรื่องราวดีๆ จากชายคนหนึ่งกับถังน้ำสองใบ

เรื่องราวดีๆ จากชายคนหนึ่งกับถังน้ำสองใบ

มีชายคนหนึ่งอาศัยอยู่บนหุบเขาที่ห่างไกลจากผู้คน ในทุกๆวันเขาต้องเดินทางวันละ 2 กิโล ไปกลับจากบ้าน เพื่อไปตักน้ำที่ลำธาร ด้วยถังน้ำสองใบ เขาทำแบบนี้มาเป็นเวลา 3 ปีแล้ว

แต่ถังน้ำใบหนึ่งมีรอยแตก ส่วนอีกใบยังอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ ด้วยระยะทางที่ไกล ทำให้ถังน้ำที่มีรอยรั่ว ใส่น้ำกลับมาได้แค่ครึ่งถังเท่านั้น เท่ากับว่าเขาจะมีน้ำใช้ได้แค่วันละถังครึ่ง

ถังน้ำใบที่มีรอยแตกรู้สึกผิดและละอายใจตัวเอง ที่บกพร่อง และมีตำหนิ ไม่มีความสามารถบรรจุน้ำกลับมาได้เต็ม ในขณะที่อีกใบก็ภูมิใจในตัวเองที่ใส่น้ำได้เต็มถัง

ถังน้ำที่มีรอยแตก มองว่ามันคือความล้มเหลวที่สุดในขีวิตของมัน มันจึงได้พูดขึ้นว่า “ข้ามันช่างไร้ประโยชน์จริงๆ เพราะข้ามีรอยแตกข้างตัว จึงทำให้น้ำไหลออกตลอดทาง กว่าจะถึงบ้านก็เหลือน้ำแค่ครึ่งถังเอง”

คนตักน้ำจึงตอบถังน้ำไปว่า “ไม่ใช่แบบนั้นเลย เจ้าก็ยังเป็นถังน้ำที่มีประโยชน์อยู่เหมือนเดิม เจ้าไม่สังเกตบ้างหรอว่า เส้นทางที่เราเดินมา มีแต่ด้านของเจ้าที่มีดอกไม้ขึ้นสวยงามเรียงรายตลอดทางกลับบ้าน แต่อีกด้านนั้นไม่มี”

คนตักน้ำพูดต่อว่า “เพราะข้ารู้ไงล่ะว่าเจ้ามีรอยแตก และน้ำไหลตลอดทาง ข้าเลยหว่านเมล็ดพันธุ์ดอกไม้เอาไว้ และเจ้าก็เป็นคนที่รดน้ำดอกไม้เหล่านี้ทุกวัน ตลอดเกือบ 3 ปีที่ผ่านมา ดอกไม้สวยๆเหล่านั้นข้าสามารถเก็บมาใส่แจกันบนโต๊ะอาหารที่บ้านได้ และยังเพิ่มทิวทัศน์ที่สวยงามให้เราได้มองเวลาต้องมาตักน้ำกลับบ้านอีกด้วย”

“เพราะฉะนั้นจงอย่ารู้สึกไม่ดีไปเลย เพราะถ้าไม่ได้เจ้า เราก็คงไม่มีดอกไม้สวยๆแบบนี้ให้เห็น”

เราทุกคนต่างเกิดมามีข้อบกพร่อง ไม่มีใครที่สมบูรณ์แบบทุกอย่างได้ทั้งหมด แต่อยู่ที่ว่าเราจะมองข้อบกพร่องหรือรอยจำหนิของตัวเองแบบไหน จมอยู่กับความรู้สึกแย่ๆ หรือจะเปลี่ยนวิธีคิด ยอมรับข้อบกพร่องของแต่ละคนที่เป็นอยู่ และมองหาสิ่งดีๆในข้อบกพร่องเหล่านั้น ถ้าแก้ไขไม่ได้ก็ทำที่เป็นอยู่ให้มันดีขึ้น