มูลค่าต่างกัน แต่สูงค่าเท่ากัน แล้วจำไว้อย่าไปดูถูกใคร

มูลค่าต่างกัน แต่สูงค่าเท่ากัน แล้วจำไว้อย่าไปดูถูกใคร

นี่คือเรื่องจริง…!! บางคนชอบการ “โอ้อวด” โดยไม่รู้ตัว

ชอบที่จะอวดให้รู้ว่า “ตนเอง” เก่งกว่า ดีกว่า เลิศกว่า อยู่เหนือคนอื่น

ถ้าเรามองโลกแบบตรงไปตรงมา ก็จะเห็นว่า… “ ค น ห ล ง ตั ว ”

มักจะเห็นว่า “ตัวเองดีกว่าคนอื่น” แล้วนิสัย “ ดู ถู ก ค น อื่ น”

ก็จะนำมาซึ่งนิสัย “ชอบเปรียบเทียบ” เมื่อนิสัย “ชอบเปรียบเทียบ” มาถึง…

คราวนี้มันก็จะพานิสัยอื่นๆ เช่น นิสัยที่ “ชอบตัดสินคนอื่น” ติดมาด้วย…!!

คนนั้นก็ “ไม่ดี” คนนี้ก็ “ไม่เก่ง” คนอื่นดูไม่ดีในสายตาไปหมด

คนหลงตัวเอง จะเริ่มเปลี่ยนตัวเอง ให้กลายเป็น “เทวดาน้อย”… ผู้ไม่เคยทำผิด

เที่ยวไปตัดสินคนอื่น… คนที่ทำอะไรที่แตกต่างจากที่ตนเองคิด… ว่าไม่ดี ไม่ดูกต้อง

เริ่มทำตัวเป็น “คนธรรมดา” ที่ “ไม่สำคัญ”… ไม่เป็น !!

นี่คือการทำลายมิตรภาพ และ ความสุขในชีวิตของคนรอบข้างอย่างแท้จริง

อันที่จริงแล้ว…ยิ่งเป็นคนเก่งเท่าไหร่ ยิ่งต้องมีความอ่อนน้อมถ่อมตนเท่านั้น

เหมือนต้นข้าวที่ยิ่งใกล้สุก ยิ่งโน้มยอดลงสู่ดิน ธรรมชาติสอนเราให้เข้าใจแล้ว

ความอ่อนน้อมถ่อมตนนี่เอง จะสามารถถ่วงน้ำหนักทำให้เท้าของเราให้ติดพื้น

ไม่ลอยขึ้นฟ้ากลายไปเป็นเทวดาตัวน้อย เพราะ ความลำพองใจ

การเห็นคุณค่าของตัวเองนั้นไม่ผิด และ เป็นเรื่องที่ควรทำ

แต่อย่าให้มันลุกลามถึงขนาดทำให้เรากลายเป็นคนหลงตัวเอง

เพราะคนหลงตัวเอง ก็คือ คนแพ้ตัวเอง

คนที่แพ้ตัวเอง ก็คือ คนที่แพ้ทุกสิ่งทุกอย่าง…

ส่งเสริมอัตตาตัวตน ตัวกู – ของกู ให้มากขึ้น

เลิกอวดรวย อวดเก่ง อวดนั่น อวดนี่ ได้แล้ว

คนที่อิ่มในตัวเอง ไม่จำเป็นต้องพูดบอกใครต่อใครว่าฉันอิ่ม

แต่คนที่ขาดต่างหาก ต้องอวดเพื่อสร้างเกราะกำบังให้คนอื่นไม่รู้ว่าฉันขาด

ในทางจิตวิทยาจึงบอกว่า… ใครชอบอวดอะไร ลึกๆ คือ เคยขาดสิ่งนั้นมาก่อน

ยิ่งอวดมากเท่าไหร่ ในใจจะเหมือนมีพายุที่ไม่มีวันสงบสิ้นได้ซักที

ความสุขปลอมๆของขี้อวด คือ ได้รู้สึกเหนือกว่าใครซักคน ในช่วงเวลาสั้นๆ

เก่งได้ แต่ อย่าอวดเก่ง ภูมิใจได้ แต่อย่าให้มากถึงขนาดหลงตัวเอง

ยิ่งคิดว่าตัวเองดีเลิศเท่าไหร่ ก็ยิ่งมีโอกาสสูง ที่เราจะมองไม่เห็นคนอื่น

Leave a Reply

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *