รวยล้นฟ้าก็ยังถือว่ามีราคาแพงที่ต้องจ่าย

รวยล้นฟ้าก็ยังถือว่ามีราคาแพงที่ต้องจ่าย

ทำงานมากเกินไป ก็ใช่ว่าผลมันจะออกมาดี เพราะทุกอย่างมีราคาที่ต้องจ่าย “ความสำเร็จ และ ร่ำรวยอย่างมากมาย” บางครั้งก็ต้องแลกมาด้วยการจ่าย “บางอย่างที่ราคาสูงมาก” ไปเช่นกัน

ย้อนกลับไป 40 ปีที่แล้ว ผมได้เริ่มต้นเข้าสู่วัยทำงาน ซึ่งผมได้ตั้งเป้าไว้ว่า ผมจะต้องได้ทำงานบริษัทใหญ่ๆและมีเงินเดือนสูงๆ

ผมได้เริ่มทำงานที่แรก ให้กับบริษัทก่อสร้าง ที่ใหญ่เป็นเบอร์ต้นๆของระดับโลกเลยก็ว่าได้ ถือว่าเป็นก้าวแรกที่ดีสำหรับผม

ย้อนกลับไป 34 ปีที่แล้ว ผมได้ตัดสินใจแต่งงานกับผู้หญิงที่ผมรัก เพื่อที่จะเริ่มต้นสร้างครอบครัวที่อบอุ่นด้วยกัน

เราสัญญากันไว้ว่า จะร่วมทุกข์ร่วมสุข และสร้างอนาคตไปด้วยกัน และเธอก็ทำหน้าที่ภรรยาได้เป็นอย่างดี คอยสนับสนุนผมอยู่ข้างหลังมาตลอด

ย้อนกลับไป 30 ปีที่แล้ว ภรรยาของผมได้ให้กำเนิดลูกชายคนแรก ผมดีใจอย่างบอกไม่ถูก เพราะลูกได้มาเติมเต็มคำว่า ครอบครัว ให้สมบูรณ์มากยิ่งขึ้น

แต่ก็น่าเสียดายที่วันคลอดลูก ผมกลับต้องเดินทางไปติดต่องานที่ต่างประเทศ ทำให้ผมไม่ได้อยู่ในวันที่ลูกคลอด

ผมรู้สึกผิดกับภรรยาและลูก ที่ปล่อยให้พวกเขาอยู่ตามลำพัง แต่ทุกอย่างที่ผมทำก็เพื่อครอบครัว ผมสัญญากับภรรยาว่า ขอเวลาอีกไม่นาน ผมจะรีบหาเงินไว้ให้ได้เยอะๆ เพื่อที่ครอบครัวจะได้อยู่อย่างสุขสบาย

ตอนนี้หน้าที่การงานของผมกำลังไปได้ดี เรียกได้ว่าก้าวหน้าแซงเพื่อนๆรุ่นผมไปเยอะมาก ผมรู้สึกว่าเข้าใกล้ความสำเร็จได้เร็วกว่าคนอื่น

ย้อนกลับไป 25 ปีที่แล้ว ภรรยาก็ได้ให้กำเนิดลูกคนที่ 2 ให้กับผม เธอเป็นลูกสาวที่น่ารักมากๆ แต่ผมก็ยังไม่มีเวลาที่จะได้อยู่กับลูกเหมือนเดิม

ผมได้รับมอบหมายให้ไปดูงานที่ต่างประเทศ ผมสัญญากับภรรยาอีกครั้ง ขอเวลาทำงานอีกไม่นาน แล้วผมจะชดเชยให้ทีหลัง

ย้อนกลับไป 18 ปีที่แล้ว ตอนนี้บริษัทผมเติบโตแบบก้าวกระโดด และผมก็ได้เลื่อนขั้นสูงขึ้น รวมถึงเงินเดือนที่สูงขึ้นด้วยเช่นกัน เป็นข่าวดีในรอบหลายปีเลยก็ว่าได้

ผมรู้สึกว่าสิ่งที่ผมทุ่มเทมาหลายสิบปี ตอนนี้มันเห็นผลแล้ว แต่ภรรยาผมกลับขอผมหย่า เธอบอกว่า เธออยากได้ชีวิตของเธอคืน เธออยากจะมีครอบครัวแบบที่คุยกันไว้ แต่ผมไม่เคยให้เธอได้เลย

เธออดทนรอเวลาจากผมมาหลายสิบปี แต่ผมกลับไม่เคยมีให้เธอได้ เธอไม่ได้ต้องการเงินทองมากมาย แค่ต้องการเวลาที่ครอบครัวได้อยู่พร้อมหน้ากัน ต้องการอ้อมกอดจากสามีเวลาที่เธอทุกข์ใจ

ผมทำอะไรไม่ได้ ในเมื่อเธอตัดสินใจมาแล้ว สุดท้ายชีวติคู่ของผมก็ต้องจบลง ส่วนลูกๆผมก็ต้องให้พ่อแม่ของผมเป็นคนเลี้ยง เพราะผมยังต้องทำงาน

ย้อนกลับไป 12 ปีที่แล้ว ลูกชายคนโตได้ไปเที่ยวกับเพื่อน แต่ต้องประสบอุบัติเหตุ และจากผมไปแบบไม่มีวันกลับ ผมต้องบินกลับมาจากต่างประเทศเพื่อจัดงานให้ลูก

ผมกอดลูกสาวคนเดียวที่เหลืออยู่ และบอกเขาว่า พ่อขอโทษที่ทำหน้าที่พ่อได้ไม่ดีพอ ขอเวลาพ่ออีกนิดนะ แล้วพ่อจะกลับมาอยู่กับลูก ให้เวลาลูกได้อย่างเต็มที่

ย้อนกลับไป 5 ปีที่แล้ว คุณแม่ของผมก็ได้จากผมไป ก่อนที่ท่านจะจากไป ก็ได้เตือนผมว่า อย่าทำงานหนักจนลืมให้เวลากับครอบครัว ผ่านไปไม่ถึงปี พ่อผมก็ล้มป่ว ย และจากไปอีกคน

ญาติๆพากันพูดว่า ที่พ่อผมล้มป่ว ย นั้น เป็นเพราะตรอมใจเรื่องแม่ และหลานสาวที่หนีตามผู้ชายไป ทำให้พ่อของผมเอาแต่โทษว่าเป็นความผิดของตัวเองที่ดูแลหลานได้ไม่ดีพอ

ผมไปหาหมอเมื่อ 2 ปีก่อน หมอบอกว่าผมเป็น ซึมเศร้ า มันน่าแปลกที่ตอนนี้ผมมีทุกอย่าง ทั้งหน้าที่การงาน เงินทองมากมาย แต่กลับรู้สึกเหมือนทุกอย่างมันว่างเปล่า อ้างว้างเหลือเกิน

ผมนึกถึงคำพูดของภรรยาที่ขอร้องผมมาตลอด แต่ตอนนี้มันสายไปแล้ว ไม่มีใครต้องการเวลาจากผมอีกแล้ว เพราะไม่มีใครอยู่รอผมได้แล้ว แม้แต่ลูกสาวของผม

สุดท้ายผมก็ต้องเสีย “ค่าโง่” แลกทุกอย่างในชีวิตที่ผมมี เพื่อให้เวลากับการทำงาน ผมเคยรู้สึกว่าผมเป็นคนที่ประสบความสำเร็จคนหนึ่ง แต่ตอนนี้ผมกลับรู้สึกว่าผมเป็นคนที่ล้มเหลวคนหนึ่ง

ขอขอบคุณ : มดงาน บ้านรอยยิ้ม