นิทานสอนใจของกบฟุ้งซ่าน ข้างกำแพงวัด

นิทานสอนใจของกบฟุ้งซ่าน ข้างกำแพงวัด

มีกบตัวหนึ่ง กำลังนั่งอยู่ข้างกำแพงวัด
พร้อมกับมองดูสิ่งที่เกิดขึ้นในทุกๆเช้า

ตั้งแต่เช้ามืด มันจะเห็นพระออกบิณฑบาต
แล้วพระก็จะกลับมาที่วัดเพื่อฉันอาหารในตอนเช้า

กบฟุ้งซ่าน ก็นั่งคิดอยู่ในใจ
“ฉันอยากเกิดเป็นพระจังเลย เพราะสบาย ไม่ต้องทำอาหารกินเอง
ก็มีคนเอาอาหารมาถวายให้ทุกวัน”

พอพระฉันเสร็จ ก็ได้นำอาหารที่เหลือไปให้ เ ด็ ก วัดได้กินต่อ
เ ด็ ก วัดพากันกินอาหารอย่างเอร็ดอร่อย

เมื่อเห็นแบบนี้ กบก็เริ่มเปลี่ยนใจ
“ฉันอยากเกิดเป็น เ ด็ ก วัดจัง เพราะสบายกว่าพระ ตื่นสายได้
ไม่ต้องตื่นแต่เช้าออกไปเดินบิณฑบาต”

พอ เ ด็ ก วัดกินเสร็จ ก็พากันนำอาหารที่เหลือไปเทให้หมาวัดกิน
จากนั้นพวกเขาก็ไปช่วยกันล้างจาน แล้วแยกย้ายกันไปทำความสะอาดลานวัด

เมื่อเห็นแบบนี้ กบก็เปลี่ยนใจอีก
“ฉันอยากเกิดเป็นหมาวัดจัง เพราะสบายกว่า เ ด็ ก วัด
ไม่ต้องไปล้างจาน หรือทำความสะอาดวัดด้วย”

แต่พอหมาวัดกินข้าวเสร็จ
พวกมันก็พากันไปทำหน้าที่เฝ้าบริเวณวัด
คอยเห่าคนแปลกหน้าที่เดินผ่านไปมา

จากนั้นฝูงแมงวันก็พากันมาตอมเศษอาหารที่เหลือจากหมาวัด
มาถึงตอนนี้ กบเริ่มคิดเปลี่ยนใจอีกครั้ง
“ฉันอยากเกิดเป็นแมลงวันจัง เพราะสบายที่สุด
พวกมันไม่ต้องทำอะไรเลย แถมยังมีอาหารให้ตอมกินตลอดเวลา”

ในขณะที่กบตัวนี้ กำลังคิดฟุ้งซ่านอยากจะเป็นอย่างคนนั้นคนนี้
จู่ๆแมลงวันก็บินเข้ามาใกล้เจ้ากบ และด้วยสัญชาตญาณของกบ
มันจึงใช้ลิ้นตวัดแมลงวันเข้าปากของตัวเอง

ทันใดนั้นมันก็คิดได้ว่า เอ้อ…เป็นตัวฉัน มันก็ดีอยู่แล้วหนิ
และแล้วเจ้ากบฟุ้งซ่านตัวนี้ ก็ได้บรรลุธรรมโดยทันที
ว่า…ที่มันเป็นอยู่ตอนนี้ก็ดีที่สุดแล้ว

ในบางครั้ง เราอาจจะมองเห็นชีวิตคนอื่นที่สุขสบายกว่า ดูแล้วน่า อิ จ ฉ า
แต่เราก็อาจจะมองไม่เห็นในภาระหน้าที่บางอย่างที่เขาต้องแบกรับไว้
ซึ่งในบางครั้งก็อาจจะหนักหนามากกว่าเรา
และเขาก็อาจจะกำลัง อิ จ ฉ า ชีวิตแบบเราอยู่ก็เป็นได้

ดังนั้นการได้เป็นตัวของตัวเองก็ดีที่สุดแล้ว จงภูมิใจในตัวเอง
และทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดก็พอ