การเชื่อใจไม่ได้แปลว่าโง่ แต่คนที่รักษาความเชื่อใจไว้ไม่ได้นั้น โง่กว่า

การเชื่อใจไม่ได้แปลว่าโง่ แต่คนที่รักษาความเชื่อใจไว้ไม่ได้นั้น โง่กว่า

การเชื่อใจใครสักคน จนหมดหัวใจ

จะทำให้เราไม่มความระแวง และเผื่อใจไว้ ให้คนนั้น

และการเชื่อใจ…. ไม่ได้แปลว่า “เป็นคนโง่”

ถ้าหากใครต้องถูกหลอกจากคนที่เราเชื่อใจที่สุด

คงเป็นความรู้สึก ที่ยากจะลืม

หากเราเป็นคนที่ได้รับเกียรติ ในความเชื่อใจจากใครสัก

ควร “รักษา” มันเอาไว้ ให้ดีที่สุด

อย่าทำลายความเชื่อใจใคร “ด้วยการโกหก”

เพราะสิ่งที่หายากที่สุด คือ “ความเชื่อใจ” นี่แหละ

มันต้องใช้เวลา หลายเดือนหลายปี ที่จะสร้างขึ้นมา

แต่ใช้แค่ “เสี้ยววินาที” ที่จะเสียไปตลอดกาล

และเมื่อเสียมันไปแล้ว จะไม่มีวัน “ได้กลับคืนมาแบบเดินอีก”

การโกหกใครได้สำเร็จ อย่าคิดว่าคนถูกโกหก จะเป็นคนโง่เขลา

แต่มันคือการที่ใครสักคนไว้ใจ คนโกหก

ซึ่งคนที่โกหก ไม่สมควรที่จะได้รับ ความไว้ใจนี้ไปเลย

การโดนหักหลังจากคนที่เราไว้ใจ จะให้อภัย ก็ว่ายากแล้ว

แต่การกลับไปเชื่อใจเขาอีกครั้ง มันยากยิ่งกว่า

อย่าปล่อยให้ใคร ทำร้ายเราได้เกิน 2 ครั้ง

ครั้งแรก คือ… “ความไว้ใจ”

ครั้งที่สอง คือ… “ความผิดพลาด”

ครั้งต่อไป คือ… “ความโง่”

อย่าแกล้งโง่ เพราะคิดว่า “เป็นคนที่เรารัก”

เพราะเขาอาจจะจะ แกล้งรัก เพราะคิดว่า “เราโง่”