รักษาก่อนที่จะสายเกินไป “นิสัยแพ้ไม่เป็น” พบเจอได้มากในสังคมยุคใหม่

รักษาก่อนที่จะสายเกินไป “นิสัยแพ้ไม่เป็น” พบเจอได้มากในสังคมยุคใหม่

โรคแพ้ไม่เป็นมีจุดเริ่มต้นในวัยเด็กจากการที่ถูกอบรมสั่งสอน ซึ่งเกิดจากการบ่มเพาะนิสัยต้องเอาชนะ ต้องอยู่เหนือคนอื่น ต้องเป็นที่หนึ่งเสมอ และ พอกพูนนิสัยนี้ขึ้นมาเรื่อยๆจนถึงปัจจุบัน บางท่านอาจจะรู้สึกว่าไม่ได้มีความสลักสำคัญอะไร ไม่ควรนำมารบกวนใจ แต่คุณลองสังเกตคนรอบข้างของคุณหรือแม้แต่ตัวคุณเอง ว่ามีความรู้สึกอยากเอาชนะ ตลอดเวลาหรือไม่ เห็นผู้อื่นดีกว่าก็ทนไม่ได้ต้องเก็บมาคิดจนปวดศีรษะไปหมด

เช่น เมื่อเล่นกีฬาแพ้ก็โทษกรรมการว่าตัดสินผิด เวลาทำคะแนนอะไรได้ดีกว่าคนอื่นก็ดีใจเกินเรื่องเกินราว หรือตอนทำงานเมื่อมีพนักงานใหม่เข้ามาแล้วทำงานดีกว่าก็ทนไม่ได้หาเรื่องนินทาว่าร้ายเขาไปเรื่อย ถ้าคุณหรือคนรอบข้างมีอาการเช่นนี้ คิดได้เลยว่าคุณเข้าข่ายการเป็นโรคแพ้ไม่เป็นแล้วหละ

อาการแบบนี้เกิดจากอะไร

ตอนยังเล็ก ผู้ใหญ่เกือบทุกท่านสอนไว้ว่า ให้ขยันเรียนตั้งใจเรียน จะได้สอบเข้าได้โรงเรียนที่ดีมหาวิทยาลัยที่ดี เรียนในห้องไม่พอต้องหาความรู้ หรือสูตรลัดให้มากกว่าเพื่อนคนอื่นในห้อง สังเกตได้ว่าในสังคมสมัยนี้มีโฆษณาโรงเรียนกวดวิชากันเต็มไปหมด แม้กระทั่งวัยอนุบาลหนึ่ง ยังต้องเข้าเรียนพิเศษ การต่อสู้แก่งแย่งชิงดีกันตั้งแต่ยังยังไม่รู้ความด้วยซ้ำ เป็นการปลูกฝังนิสัยแพ้ไม่เป็น ไม่รู้จักยอมรับความพ่ายแพ้ตั้งแต่ยังเล็ก

เมื่อเด็กชนะหรือได้คะแนนสูงที่สุด เด่นที่สุดในห้อง ก็จะได้รับคำชมเชย ยกยอปอปั้น และฮึกเหิมในการลิ้มรสชัยชนะที่หอมหวานต่อไป แต่กลับกันในคนที่แพ้ อาจจะโดน ซ้ำเติม หาว่าโง่บ้าง นี่ทำให้ก่อให้เกิดปมด้อยในใจ เชื่อว่าแม้จะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ปมด้อยนี้ก็ยังอยู่หลอกหลอนอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

ผู้ใหญ่เองนั่นแหละ ที่เป็นคนปลูกฝังโรคแพ้ไม่เป็นนี้ให้ เด็กบางคนจึงแพ้ไม่เป็น และแพ้ไม่ได้ เมื่อโตขึ้นมาโรคนี้ก็จะมีมากขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งถ้ามีการศึกษาสูง มียศศักดิ์ใหญ่โตขึ้น ความทะเยอทะยานยิ่งสูงขึ้นเป็นทวีคูณ ยิ่งหาทางที่จะเอาชนะ ต้องเอาชนะ และทนไม่ได้ สุดท้ายจะกลายเป็นคนที่พยายามทำทุกวิถีทาง เพื่อที่จะเอาชนะ

ในทางกลับกัน ถ้าหากพ่ายแพ้ หรือ ต้องด้อยกว่าคนอื่น คนเหล่านี้มักจะเกิดอาการอิจฉาคนรอบข้างที่ได้ดีกว่า บางครั้งถึงขั้นต้องทำทุกอย่างเพื่อที่จะเอาชนะ ไม่ได้ด้วยเล่ห์ ก็เอาด้วยกล ก็เกิดการโกงกันบ้าง เอาเปรียบกันบ้าง อย่างที่เกิดขึ้นให้เห็นในสังคมปัจจุบัน

เอาชนะโรคแพ้ไม่เป็น

เมื่อรู้จักชนะ ก็ต้องรู้จักแพ้เสียบ้าง อย่าดันทุรังที่เอาชนะอย่างเดียว จิตใจจะเศร้าหมอง หาความสุขไม่ได้ การยอมแพ้ไม่ใช่สิ่งเลวร้ายเสมอไป แค่ยอมรับในความพ่ายแพ้แล้วหันกลับไปปรับปรุงตัวเองใหม่ พัฒนาตนเองให้มีความสามารถมากขึ้น ไม่ใช่ไปกดคนอื่นให้ต่ำลง เพื่อให้ตัวเองดูสูงขึ้น

ยอมแพ้ ไม่ใช่พ่ายแพ้ อ่อนโยน ไม่ใช่อ่อนแอ

การยอมแพ้อาจะทำให้หลายสิ่งหลายอย่างดีขึ้น

ได้เพื่อนกลับมา ได้คนรักกลับมา ได้ญาติพี่น้อง

รู้จักแพ้บ้าง อย่าให้ตนเองหรือคนรอบข้าง

ต้องลำบากใจเพราะคำว่าแพ้ไม่เป็นเลย

ขอบคุณบทความดีๆจาก : pattanakit