งานที่ชอบแต่เงินน้อย กับ งานที่ไม่ชอบแต่ได้รายได้เยอะ เลือกแบบไหนดี

งานที่ชอบแต่เงินน้อย กับ งานที่ไม่ชอบแต่ได้รายได้เยอะ เลือกแบบไหนดี

…มีคนหลายคนเคยถามผมว่า…ระหว่างงานที่รักแต่รายได้น้อย กับงานที่ต้องหาเลี้ยงชีวิต(ที่น่าเบื่อ กดดัน ขาดอิสระ สารพัดปัญหา) เราควรเลือกทางไหนดี?

ในความเป็นจริงแล้ว คำถามนี้ผมก็เคยถามตัวเองเสมอ ในหลายช่วงชีวิตดิ้นรน…และคำตอบแต่ละช่วงก็มักจะไม่เหมือนกัน…จวบจนหลายปีให้หลังมานี้…ผมได้ค้นพบความจริงจากบทเรียนในอดีต ที่ทำให้ผมพบคำตอบเดียว…นั่นคือ การเลือกงานที่รัก…

ผมเลือกงานที่ชอบเป็นส่วนตัวเป็นหลัก เน้นความอิสระเสรีเพื่อให้เวลากับคนที่ผมรักและต้องรับผิดชอบดูแล…แม้จะมีรายได้ไม่สูงนักก็ตาม!!!!

อ้าว…แล้วถ้าไม่พอกินล่ะ?… ผมใช้เวลาหลายปีขบปัญหานี้จนเข้าใจ และ คำตอบที่แท้จริงกลับง่าย(แม้หลายคนจะเถียง แต่ผมก็จะขอยืนยันนะครับ)…

คำตอบก็คือ ก็ใช้จ่ายให้พอเหมาะกับฐานะและรายได้แค่นั้นเอง…!!!

ถ้าคุณมีฐานะดี มีรายได้มาก คุณจะใช้ชีวิตฟุ่มเฟือยผมก็ว่าเหมาะสม…แต่ถ้ารายได้ไม่ดี ฐานะก็ไม่ดี เราก็ควรใช้ชีวิตให้เหมาะสม มันก็แค่นั้นเอง…เพราะปัญหาของรายได้ไม่พอ แทบทั้งหมดก็มาจากเราใช้จ่ายเกินฐานะทั้งนั้น!!!

การใช้จ่ายเงินเกินรายได้ ใช้จ่ายเงินเกินตัว แล้วต้องกู้หนี้ยืมสินมาเป็นตัวช่วย โดยรายได้ยังติดลบทุกเดือน ในที่สุดมันจะพอกหางไปเรื่อยๆ แล้วกลับมาทำให้เราติดขัดทางการเงิน และ หันมาซ้ำเติมด้วยดอกเบี้ย จนหมุนรายรับและรายจ่ายแทบไม่ทัน

เรื่องแบบนี้ผมผ่านมาหมดแล้ว ผมเข้าใจลึกซึ้ง…และผมบอกตามตรงว่า ผมไม่เคยโทษใคร ไม่ว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ รัฐบาล นายจ้าง หรือเศรษฐกิจไม่ดี…เพราะต่อให้ทุกอย่างดี แต่ใช้เงินเกินตัวแบบคนหลายคนทำในทุกวันนี้…ในที่สุดจุดจบแบบนี้ก็ต้องมาเยือน ต่างกันแค่ขี่จรวด หรือขี่จักรยานมาเท่านั้น…

วันนี้ผมมองลงลึกไปถึงความต้องการที่แท้จริง คือกางสิ่งที่ต้องการจริงๆมาเลยว่า เท่าไหร่จึงจะพอ…

สรุปผมต้องการ…วันละพันบาทครับ.

ก็ถ้าอย่างนั้น จะไปวุ่นวายให้รกสมองไปใย ขายกาแฟ ขายสลัด เป็นพ่อค้าตลาดนัด เป็นสารพัดอย่างที่จะทำให้มันมีรายได้วันละพันมันไม่น่ายาก…ส่วนเรื่องหน้าตาที่เป็นเปลือกเอาไว้อวดอ้าง ผมไม่สนใจ ผมเลยจุดนั้นมาไกลจนหาทางกลับไม่เจอแล้วครับ…

แล้วถ้าเราไม่ชอบงานแบบนี้ล่ะ หรือว่า ทำแล้วไม่ดีล่ะจะทำอย่างไร…?

สำหรับคนอื่น ผมตอบแทนไม่ได้ เพราะมุมมองชีวิตแต่ละคนไม่เหมือนกัน ภาระหน้าที่และความรับผิดชอบแต่ละคนไม่เหมือนกัน แต่ผมแค่อยากบอกไว้เป็นแนวทาง จะเอาแบบผมไปใช้ผมไม่สงวนสิทธิ์…

ผมเป็นคนใจง่ายรักง่าย และก็เบื่อง่ายครับ แถมยังทุ่มเทกับทุกเรื่องอย่างจริงจัง และสุดท้ายผมยังยอมรับความจริงถึงการเปลี่ยนแปลงได้ทุกสภาวะ…ไม่ยึดติด

ดังนั้นถ้าตั้งเป้าชัดเจนว่าเราชอบ… แรกๆอาจจะรายได้น้อย แต่ด้วยความที่มันทำให้เรามีอิสระมากขึ้น มีเวลาอยู่กับคนที่เรารักมากขึ้น มีเวลาดูแลคนในครอบครัวเวลาเจ็บป่วย อยู่แล้วสบายใจ สิ่งเหล่านี้จะเป็นแรงผลักดันให้เราทุ่มเทสุดกำลัง เพื่อรักษารูปแบบชีวิตแบบนี้เอาไว้ เกิดการจริงจังเอาใจใส่ในงานมากขึ้น ทำให้งานพัฒนามากขึ้นทำให้งานเราออกมาดี สุดท้ายอาจจะไปได้ดีกว่าฝืนทำงานที่ไม่ชอบแต่รายได้เยอะก็ได้ครับ

ขอบคุณข้อมูล : auinews