แม่ยื่นสมุดบัญให้ลูกสาวในวันแต่งงาน แล้วกำชับว่าให้ทำตามที่บอก

แม่ยื่นสมุดบัญให้ลูกสาวในวันแต่งงาน แล้วกำชับว่าให้ทำตามที่บอก

ลูกสาวแต่งงาน ในวันแต่งงานแม่ได้ยื่นสมุดบัญชีเล่มหนึ่งให้กับลูกสาวเป็นของขวัญสำหรับวันแต่งงาน เมื่อลูกสาวเปิดดู ก็พบว่าในนั้นมีเงินอยู่ 1,000 บาท

ผู้เป็นแม่ได้บอกกับลูกสาวว่า ในวันไหนที่ลูกกับสามีทำอะไรดีๆให้กัน และเป็นเรื่องที่ทำให้มีความสุข ก็ให้ฝากเงินเข้าไป พร้อมกับเขียนกำกับไว้ด้วยว่า มีความสุขด้วยเรื่องอะไร

ลูกสาวรับสมุดบัญชีมา และนำเรื่องนี้ไปบอกกับสามี ทั้งคู่ตั้งใจทำตามคำพูดของแม่ เวลาที่มีเรื่องราวดีๆเกิดขึ้น ก็พากันฝากเงินเข้าบัญชีไว้

ครั้งที่ 1 ฝาก 500 : ฉลองวันแต่งงานของเรา

ครั้งที่ 2 ฝาก 300 : สามีเซฮร์ไพรส์วันเกิด

ครั้งที่ 3 ฝาก 1000 : ภรรยาได้เลื่อนตำแหน่ง

ครั้งที่ 4 ฝาก 2000 : ภรรยาตั้งครรภ์แล้ว

ครั้งที่ 5 ฝาก 1000 : สามีได้ที่ทำงานใหม่ เงินเดือนเพิ่มขึ้น

และอีกหลายๆครั้ง ในช่วงเวลา 8 ปีที่แต่งงานกัน

แต่เมื่อเวลาผ่านไปนานขึ้น ชีวิตคู่ก็เริ่มจืดจาง และไม่หอมหวานเหมือนแต่ก่อน ทั้งคู่ทะเลาะกันมากขึ้นทุกวันถึงขั้นอยากจะหย่ากัน จนวันหนึ่งภรรยาตัดสินใจกลับไปอยู่บ้าน และได้บอกกับแม่ว่าต้องการหย่ากับสามี

แม่ไม่ได้คัดค้านอ้ะไร บอกเพียงแต่ว่า ก่อนจะหย่า อย่าลืมไปถอนเงินออกจากบัญชีแล้วเอาไปใช้ให้หมดด้วย ในวันหยุดภรรยาจึงไปถอนเงินจากธนาคาร เพื่อจะนำไปช้อปปิ้งให้หมด แต่ในระหว่างที่นั่งรอคิว ก็ได้เปิดดูสมุดบัญชี และพบกับข้อความที่เขียนกำกับไว้เวลาที่นำเงินมาฝาก

เธอเปลี่ยนใจที่ไม่ถอนเงินออกจากบัญชี แล้วกลับบ้านไปหาสามี ยื่นสมุดบัญชีให้สามีและบอกว่า ให้เอาสมุดไปถอนเงินออกมาใช้ให้หมดก่อนค่อยหย่า

วันต่อมาสามีจะไปถอนเงิน จึงได้เปิดสมุดบัญชีเพื่อดูยอดเงิน แต่เขากลับต้องน้ำตาไหล เพราะข้อความต่างๆที่เขียนไว้ในสมุดบัญชี ทำให้เขานึกถึงเรื่องราวดีๆที่ผ่านมา ที่ได้ใช้ร่วมกันมากับภรรยาที่เขารักเธอมากที่สุด จนตัดสินใจแต่งงานด้วย แต่มาวันนี้ทั้งเขาและเธอต่างละเลย และไม่ใส่ใจกันเหมือนเดิม ทำให้ความสัมพันธ์นั้นแย่ลง

สามีกลับมาบ้านและยื่นสมุดบัญชีให้ภรรยา เธอเปิดดูและพบว่า สามีไม่ได้ถอนเงินออกมา แต่กลับมีเงินฝากเพิ่มเข้าไป 5000 บาท เธอมองหน้าสามีและก็รู้ได้ว่าทั้งคู่รักกันมากขนาดไหน ทั้งคู่ล้มเลิกที่จะหย่ากัน หันมาคุยกันมากขึ้น และตกลงกันว่าเมื่อไหร่ที่ความสัมพันธ์แย่ลง เราจะกลับมาอ่านสมุดบัญชีเล่มนี้กัน

บางครั้งการอยู่ด้วยกันนานๆ ก็มักจะหลงลืมความรู้สึกของกันและกันไป ละเลยที่จะใส่ใจเหมือนช่วงแรกๆ มองเห็นสิ่งใหม่ๆเป็นเรื่องน่าตื่นเต้น น่าสนใจมากกว่าเสมอ จนลืมช่วงเวลาดีๆที่เคยอยู่ด้วยกันมา

เรามักจะรอ ให้เสียสิ่งที่มีค่าไป…ก่อนที่จะเห็นค่ามัน

กับคนสำคัญของคุณ อย่าคิดว่าเดี๋ยวค่อยทัก

เดี๋ยวค่อยดูแล เดี๋ยวค่อยไปหา

เพราะเมื่อคุณคิดจะทำ อาจสายไปแล้วก็ได้

มีโอกาสพูดให้พูดวันนี้ มีโอกาสทำให้ทำวันนี้

เพราะบางครั้งคำว่า “ไว้ทีหลัง”  อาจเป็นคำว่า “ไม่มีวัน”