ใจคนเหมือนไฟฉาย ยิ่งใจแคบยิ่งจะมืดทึบ ยิ่งใจกว้างยิ่งสว่าง

ใจคนเหมือนไฟฉาย ยิ่งใจแคบยิ่งจะมืดทึบ ยิ่งใจกว้างยิ่งสว่าง

คนใจกว้าง กับคน ใจแคบ นั้นแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

“คนใจกว้าง” คือ คนที่เปิดใจรับฟังคนอื่น

กล้าที่จะปล่อยวางกับความคิดที่ตัวเองเคยมี เคยเชื่อ

เมื่อรู้ว่าสิ่งนั้นมันไม่จริงอีกต่อไป หรือมีสิ่งใหม่ที่ดีกว่า

“คนใจแคบ” คือ คนที่ไม่รับฟังคนอื่น

ไม่กล้าที่จะยอมรับความคิดคนอื่น แม้ว่าสิ่งที่ตัวเองคิดนั้นจะผิดก็ตาม

ยังคงเชื่อในความคิดตัวเองแบบผิดๆ เอาแต่ความคิดเดิมของตัวเอง

ยึดถือ และเชื่อมั่นในตัวเองแบบขีดสุด

คนใจแคบ จึงมักปรากฏตัว มาพร้อมกับความมืดทึบแบบคนเห็นแก่ตัว

ในขณะที่คนใจกว้าง จะมากับความสว่างโล่งแบบคนมีเมตตา

เหมือนกับไฟฉาย ที่ส่องสว่าง ทำลายความมืด

เมื่อเป็นคนใจกว้าง ย่อมพร้อมที่เข้าอกเข้าใจทุกคน

รับฟัง และให้โอกาสทุกคนที่เข้ามาในชีวิต

รวมทั้งให้โอกาสตัวเองได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ความรู้ใหม่ๆ

และละทิ้งสิ่งเก่าๆ ความคิดเก่าๆ ถ้ามันใช้ไม่ได้กับปัจจุบันอีกแล้ว

คนใจกว้าง จะให้ความรู้สึกสว่าง ทั้งกับตัวเองและคนใกล้ชิด

“ใจคนเราก็เหมือนกับไฟฉาย ถ้าไม่รู้จักเปิดใจ ก็ไม่สว่าง”

แต่เมื่อใดที่กล้าเปิด ก็จะมีแสงสว่างออกมาเหมือนไฟฉาย