คนแจวเรือ บอกกับหนุ่มนักเรียนนอก ชีวิตเอ็งกำลังจะหายไป 100 เปอร์เซ็นต์

คนแจวเรือ บอกกับหนุ่มนักเรียนนอก ชีวิตเอ็งกำลังจะหายไป 100 เปอร์เซ็นต์

มีหนุ่มนักเรียนนอก ที่ได้ทุนไปเรียนต่อต่างประเทศ เขาเรียนเก่งมาก สอบไปเรียนที่อเมริกาได้ตั้งแต่อายุ 18 ปี และเขาก็ได้ร่ำเรียนจนจบด็อกเตอร์ ตอนนี้เขากลับมาบ้านเกิด เพื่อที่จะมาเยี่ยมพ่อแม่ที่ไม่ได้เจอกันมาหลายปี บ้านเกิดของเขาอยู่ชนบทนอกเมือง เป็นหมู่บ้านเล็กๆที่ห่างไกลความเจริญ และยังต้องพายเรือเพื่อข้ามฟากไปอีกด้วย

บ้านของหนุ่มน้อยคนนี้ อยู่อีกฟากของทะเล จึงต้องนั่งเรือแจวข้ามทางไป กว่าจะแจวเรือไปถึงอีกฝั่งก็ใช้เวลาหลายชั่วโมง และแถวนี้ชาวบ้านเขาไม่นิยมใช้เรือยนต์กันด้วย

หนุ่มน้อยจึงได้จ้างลุง แจวเรือไปส่งเขา โดยลุงคิดราคา 80 บาท และในระหว่างแจวเรือไป หนุ่มน้อยก็ได้พูดไถ่ถาม แลกเปลี่ยนความคิดกับลุงเจ้าของเรือ

“ลุงครับ ทำไมแถวนี้ไม่มีเรือยนต์เลย ยังต้องแจวเรือกันอยู่อีกหรอครับ นี่ก็หลายปีแล้ว ทำไมแถวนี้ดูไม่ค่อยพัฒนากันเลย”

“คนแถวนี้เขาไม่นิยมใช้เรือยนต์กันหรอก เพราะราคาแพง แล้วพวกเราก็ใช้ชีวิตกันแบบนี้ ไม่ได้ต้องเร่งรีบอะไรอยู่แล้ว”

พอแจวเรือไปได้ครึ่งทาง หนุ่มน้อยก็ได้เล่าเรื่องราวของเมืองที่เขาได้เรียนมา ว่ามีความทันสมัย มีความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีมากขนาดไหน แล้วหนุ่มน้อยก็บอกลุงไปว่า

“ที่โน่นเขาใช้ชีวิตกันสะดวกสบายมากเลยนะครับลุง ที่นี่ไม่พัฒนาอะไรบ้างเลยหรอ ทำไมยังต้องลำบากแจวเรือกันแบบนี้อยู่ สะพานก็ไม่มี แล้วลุงรู้จักอินเตอร์เน็ตไหมครับ เคยใช้คอมพิวเตอร์บ้างหรือเปล่า”

“เจ้าหนุ่ม ที่เองพูดมา ลุงไม่รู้จักหรอกนะ มันคืออะไรหรอ ลุงไม่เคยเห็นหรอก”

“โหลุง นี่ลุงไม่รู้จักอินเตอร์เน็ต หรือคอมพิวเตอร์เลยหรอ ลุงรู้ไหมว่า…ถ้าลุงไม่รู้เรื่องนี้ ชีวิตลุงหายไปแล้ว 25% “

“แล้วลุงรู้เรื่องเศรษฐกิจโลกหรือเปล่าครับ รู้ไหมว่าตอนนี้แนวโน้มมันไปทิศทางไหน แล้วเราจะต้องเตรียมตัวอย่างไรบ้าง”

“ลุงไม่รู้หรอก ลุงเรียนจบแค่ ป.4 ไม่มีความรู้เยอะแยะหรอก”

“ถ้าลุงไม่รู้เรื่องนี้ ชีวิตลุงหายไปแล้ว 50% งั้นลุงรู้เรื่องนโยบายการค้าโลกไหมครับ ลุงรู้เรื่องดาวเทียมหรือเปล่า”

“ฮ่าๆ ลุงไม่รู้จักสักอย่างหรอก ลุงรู้แค่ว่า แต่ละวันจะจับปลายังไง ให้ครอบครัวมีกิน ลุงก็หาเช้ากินค่ำไปเท่านั้นแหละ”

“ลุงครับ ถ้าลุงรู้อยู่แค่นี้ เท่ากับว่าชีวิตของลุงหายไปแล้ว 75% นะครับ”

แล้วจู่ๆก็เกิดลมพายุขึ้น ทำให้คลื่นทะเลแรงมาก เรือก็โคลงเคลง ท้องฟ้าครื้มมาแต่ไกล ลุงจึงได้มองหน้าหนุ่มน้อย แล้วถามไปว่า “นี่พ่อหนุ่ม เรียนหนังสือมา ความรู้เยอะแยะเลย แต่ลุงอยากจะถามอะไรสักอย่างได้ไหม”

“ได้สิลุง ลุงอยากรู้อะไร ถามผมได้เลย”

“เอ็งว่ายน้ำเป็นหรือเปล่า”

หนุ่มน้อยตอบด้วยความสงสัย “ไม่เป็นครับ ทำไมหรอครับลุง”

ลุงจึงตอบกลับไปว่า “งั้นตอนนี้ ชีวิตพ่อหนุ่มกำลังจะหายไป 100% แล้วล่ะ”

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า… จงอย่าไป ดู ถู ก ใคร เพียงเพราะคิดว่าตัวเองมีการศึกษาที่สูงกว่าคนอื่น การศึกษาสูงไม่ได้แปลว่า เราจะมีสติปัญญาเหนือกว่าคนอื่น เพราะนอกเหนือจากความรู้ในตำราเรียนแล้ว ต้องมาดูที่การใช้ชีวิตต่างหาก ว่าเราจะอยู่ร่วมสังคมกับคนอื่นได้ไหม มีสติสามารถเอาตัวรอดจากสถานการณ์ที่คับขันได้หรือเปล่า นั่นแหละถึงเรียกว่าคนเก่งจริง

บางคนมีความรู้เยอะแยะ แต่กลับเอามาประยุกต์ใช้ในชีวิตจริงไม่ได้ ก็ไม่มีประโยชน์ ดังนั้นจบสูงไม่ใช่ประเด็นสำคัญ แต่ใช้ชีวิตให้เป็นนั้นสำคัญกว่า นอกจากใบปริญญาจากการศึกษาแล้ว เราจึงต้องมีใบปริญญาชีวิตด้วย

Leave a Reply

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *