เข้าใจชีวิตตอนใกล้หมดลมหายใจ น่าเสียดายถ้าหากยังมีชีวิตอยู่

เข้าใจชีวิตตอนใกล้หมดลมหายใจ น่าเสียดายถ้าหากยังมีชีวิตอยู่

ไม่มีใครหรอก…ที่ไม่มีความทุกข์

เราต่างต้องเจอกับความทุกข์กันทั้งนั้น

ขึ้นอยู่กับว่า เมื่อเจอแล้ว เราจะรับมือกับมันอย่างไร

ถ้าเจอมัน ก็ให้บอกกับตัวเองว่า “อดทน…เดี๋ยวมันก็ผ่านไป”

ไม่มีงานใด…ที่ทำแล้วไม่เหนื่อย

ถ้าเหนื่อยก็แค่พัก พักให้หายเหนื่อย แล้วก็ลุยมันต่อ

เพราะคนเราไม่สามารถอยู่เฉยๆ โดยที่ไม่ทำงานไม่ได้

เราทำงานเพื่อให้ชีวิตได้เรียนรู้ และเหนื่อยอย่างมีคุณค่า

ไม่เช่นนั้น เราก็คงไม่รู้จะอยู่ใช้ชีวิตไปเพื่ออะไร

เราต้องมีความฝัน ความหวัง เป้าหมายที่อยากจะไปให้ถึง

ให้ความสำคัญให้ถูกสิ่ง วันใดที่เราจากโลกนี้ไป

ถึงจะมีเงินมากเพียงใด ก็เอาติดตัวไปด้วยไม่ได้

ถึงจะมีรถหรูแพงขนาดไหน ก็ขับไปด้วยไม่ได้

ไม่มีอะไรที่เราจะเอาไปด้วยได้สักอย่าง

หลงเหลือไว้แค่ความทรงจำ ไว้ให้กับคนที่ยังอยู่ต่อไป

ดังนั้นจงเลือกว่า เราจะเหลือความทรงจำแบบไหนไว้ให้คนที่ยังอยู่

ความทรงจำดีๆต่อกัน ให้เขาได้คิดถึง อาลัยอาวรเมื่อเราจากไป

หรือความทรงจำแย่ๆ ให้เขาคอยด่าสาปแช่ง แม้จะจากโลกไปแล้ว

ขึ้นอยู่กับว่า ตอนยังมีชีวิต เราทำตัวแบบไหนไว้ให้เขาเหล่านั้นได้จดจำ