ไปร่วมงานทีไร ก็อดคิดแบบนี้ไม่ได้

ไปร่วมงานทีไร ก็อดคิดแบบนี้ไม่ได้

ต่อไปที่อยู่ตรงหน้าในเตาเผานั้น ก็คงเป็นเราสักวัน…!!

โลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอนเลย แม้แต่ร่างกายที่คิดว่าเป็นของเรา

ก็ไม่สามารถเอาไปด้วยได้ เมื่อเวลานั้นมาถึง…

ผู้ที่หาความแน่นอนในโลกนี้ ก็ต้องพบกับความทุกข์ ความผิดหวัง อยู่ร่ำไป

การที่เราต้องจากโลกนี้ไป… เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเราทุกคนอย่างแน่นอน

จะช้าจะเร็วก็เกิดขึ้นอย่างแน่นอน ไม่มีใครที่จะหลีกหนีสิ่งนี้พ้น

ไช่ว่าต้องรอจนแก่เฒ่า อายุเยอะแล้วถึงจะจากโลกนี้ไปได้ หนุ่มสาว คนที่อายุน้อยกว่าเรา

ที่ต้องจากโลกนี้ไปก่อน ก็เป็นตัวอย่างให้เราได้เห็นมานักต่อนัก ตัวเราเองก็เช่นเดียวกัน

เราไม่มีทางรู้หรอกว่าเราจะมีชีวิตไปอีกกี่วัน กี่เดือน กี่ปี

แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ วันคืนล่วงไปๆในแต่ละวัน

ปัจจุบันนี้เราทำอะไรอยู่ เรากำลังประมาทอยู่หรือปล่าว

ใช้ชีวิตหลงไปกับมายาของโลก ละเลยสิ่งที่สำคัญไปหรือไม่

ผลัดวันประกันพรุ่งอยู่หรือเปล่า ถ้าพรุ่งนี้เราต้องจากไป

เราจะทำอะไรไว้ให้กับคนที่อยู่ข้างหลังเรา ที่เขาต้องเผชิญชีวิตต่อไปได้บ้าง…

เราได้ทำทุกอย่าง ทุกวินาทีในปัจจุบัน ไว้อย่างดีที่สุดแล้วหรือยัง..?

พร้อมแล้วหรือยัง… อย่าประมาท อย่าคิดว่าเรายังมีเวลาอีกมาก…!!

Cr. บทความธรรมะโดย อมตะธรรม หลวงปู่ดู่ พรหมปัญโญ